29/01/2011

ပါဝါေရွာ့ျဖစ္ျခင္း


အားမသန္မာန္ေလ်ာ့-အားမသန္၍ မာန္ေလ်ာ့ျခင္းမ်ဳိးသည္၊ မည္ကဲ့သုိ႔ေသာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဆီသုိ႔ ဦးတည္သြားႏုိင္လိမ့္မည္ မဟုတ္။ အာဏာၿပိဳင္မႈမ်ားျဖင့္ ႏုိင္ငံအသီးသီး၏ ပါဝါျပင္းထန္ေသာ တုိက္ပဲြမ်ားသည္၊ အားမသန္၍မာန္ေလ်ာ့မႈျဖင့္ အဆုံးသတ္ လုိက္ေသာ္၊ ထုိၿပိဳင္ပဲြ၏ အရိပ္ေငြ႕မ်ားသည္ တေျမ့ေျမ့ဆုိသလုိ ေလာင္ကြၽမ္းေနေပလိမ့္မည္။ အၾကမ္းအထည္ ပါဝါသည္ ႏုညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ ပါဝါေပ်ာ့အား ဘယ္ေသာအခါမွ တြန္းလွန္ၿဖဳိခ်ႏုိင္စြမ္းမရွိ။ တဒဂၤသာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ၿပိဳင္ဆုိင္မႈအားႀကီးေသာ ၿပိဳင္ပဲြမ်ားကား တစ္ကမၻာလုံးလုိလို မ်က္ေစ့ေဒါက္ေထာက္ၾကည့္ေနရသည္။ ႀကီးႏုိင္ငယ္ညႇင္းစိတ္ဓာတ္သည္ အာဏာရွင္စိတ္ဓာတ္ ျဖစ္ၿပီး၊ အားႏဲြ႕သူအား လက္တဲြလွ်က္ ေဖးမေခၚေဆာင္ျခင္းသည္ ဒီမုိကေရစီဆန္ေသာ စိတ္ဓာတ္ျဖစ္သည္။ အာဏာရွင္စိတ္ဓာတ္ သည္ အၿမဲတန္းလုိလုိ ေၾကာက္႐ြံ႕ေနရသည္။ မိမိအား တစ္ေန႔ရန္သူမ်ားက ျပန္လည္တုိက္ခုိက္မည္ကုိ စုိး႐ြံ႕စိတ္ျဖင့္ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ၾကည့္ေနရသည္။ ဘယ္သူႏုိင္သည္ဆုိတာ သတ္မွတ္လုိ႔မရ။ ဒီမုိကေရစီစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ လက္တဲြမျဖဳတ္ျခင္း သည္သာ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈအသြင္ေဆာင္လွ်က္ ေအးခ်မ္းမႈဆီသုိ႔သြားရန္ ဦးတည္ႏုိင္ျခင္း ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

အာဃာတျပင္းျပင္းျဖင့္ သာကီဝင္မင္းမ်ား၏ လည္ေခ်ာင္းေသြးျဖင့္ မင္းကြန္းဟုေခၚေသာ္ လႊတ္ေတာ္အရပ္ကုိ ေဆးေၾကာ ျခင္းျဖင့္ အသက္ေပါင္းမ်ားစြာကုိ သတ္ျဖတ္ခဲ့ေသာ ဝိဋဋဴဘ၏ေအာင္ပဲြကား စစ္မွန္ေသာေအာင္ပဲြမဟုတ္။ လက္စားေခ်လုိမႈ သက္သက္ျဖင့္ မိမိမ်ဳိးႏြယ္စုအား ၾကက္၊ ငွက္ပမာ သတ္ျဖတ္လွ်က္ ေအာင္ပဲြခံခဲ့ေသာ ဝိဋဋဴဘ၏ အထင္မွာ ႀကီးမားေသာ ေအာင္ပဲြဟု ႐ႈျမင္သုံးသပ္ျခင္းသည္ မဟာအမွားျဖစ္သည္။ သုိ႔အတြက္ သဘာဝတရားႀကီးသည္လည္း ဓမၼဘက္မွာ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္လွ်က္ အဓမၼဘက္ေတာ္သားအား ႀကီးမားေသာ ျပန္လည္တုိက္ခုိက္မႈလုပ္ေပးခဲ့သည္။ သုိ႔အတြက္ ဝိဋဋဴဘသည္လည္း စည္းစိမ္ယစ္ကာ အေပ်ာ္ႀကီးေပ်ာ္ရမည့္အခ်ိန္ကုိ မရလုိက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။

ဗႏၶဳလ၏ လိစၧဝီမင္းသားမ်ားအား အစြမ္းအစမ်ားျဖင့္ တုိက္ခုိက္မႈသည္လည္း စစ္မွန္ေသာေအာင္ပဲြမဟုတ္။ အာဏာျပင္းျပင္း၊ ပါဝါျပင္းျပင္းျဖင့္ လူသားမဆန္ေသာ ဝါဒကုိသာ ဆဲြကုိင္လွ်က္ ေအာင္ပဲြခံျခင္းသည္သာျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ အဆုိပါ ေအာင္ပဲြသည္လည္း စစ္မွန္ေသာ၊ တရားမွ်တေသာ ေအာင္ပဲြမဟုတ္။ လူသားမဆန္ေသာ သူ၏ဘဝအဆုံးသတ္မႈသည္ လည္း မေကာင္းခဲ့ေပ။ ေကာသလဘုရင္၏ မာယာပရိယာယ္ေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ရင္း လူမဆန္ေသာ ေသဆုံးမႈျဖင့္ပင္ ျပန္လည္း စေတးခဲ့ရသည္။ ေလာကႀကီးသည္ ႏုိင္လုိမင္းထက္ျပဳမႈျဖင့္ ခရီးဆက္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး ေသြးစိမ္းနီနီျဖင့္ ညစ္ပတ္ေန ေပလိမ့္မည္။ တရားမွ်တဖုိ႔၊ လြတ္လပ္ဖုိ႔ဆုိသည္မွာ လူသားဆန္ေသာ လူမ်ား၏ ကုိယ္က်ဳိးမဖက္ လုပ္ရပ္မ်ားျဖင့္သာ တည္ေဆာက္ ႏုိင္ေပလိမ့္မည္။ ငါ့လူ၊ ငါ့အဖဲြ႕စည္း၊ ငါ့အမ်ဳိးေလာက္ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ခရီးဆက္ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး လွပေသာ႐ုပ္လုံး ၾ<ြကမႈမ်ား ေမွးမွိန္ေနေတာ့မည္သာျဖစ္သည္။

ကမၻာအသီးသီးမွာ ျဖစ္ပြားေနေသာ စစ္ပဲြအသီးသီးသည္ တရားမွ်တမႈဆီသုိ႔ ဦးတည္ခဲ့ေသာ စစ္ပဲြဆုိတာမရွိခဲ့ဟု ဆုိရမည္ဆုိလွ်င္ လြန္အံ့မထင္။ အခ်စ္နဲ႔စစ္မွာ မတရားတာမရွိဘူးဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ စစ္ပဲြတုိင္းသည္ပင္ မတရားမႈပင္ျဖစ္သည္။ စစ္ပဲြ၏ အဓိကပစ္မွတ္သည္ပင္ ပါဝါၿပိဳင္ဆုိင္မႈျဖစ္သည္။ မၿပိဳင္ဆုိင္သင့္သည္ကုိ ၿပိဳင္ဆုိင္သည္ႏွင့္အမွ် ပါဝါေရွာ့သည္လည္း တေျမ့ေျမ့ေလာင္ၿမိဳက္လွ်က္ မေကာင္းမႈဆီသုိ႔ ဦးတည္သြားေပလိမ့္မည္။ အႏုိင္က်င့္မႈဝါဒ၊ လူသားမဆန္တဲ့ ဝါဒျဖင့္ ခရီးဆက္ေနသမွ် ကာလပတ္လုံး ကမၻာ႔မ်က္ႏွာျပင္သည္လည္း သန္႔ရွင္းေနလိမ့္မည္မဟုတ္။ အဆုိပါ အႏုိင္က်င့္ဝါဒ၊ လူသားမဆန္မႈဝါဒသည္ တစ္ေန႔ကုိယ့္ထံသုိ႔ မုခ်ျပန္လာမည္သာျဖစ္သည္။

အီရန္အေရး စိတ္မေအးႏုိင္၊ ေျမာက္ကုိရီးယားကုိလည္း ေစာင့္ၾကည့္ေနဆဲ။ အင္အားျပင္းမႈသည္ ပ်က္စီးမႈဆီသုိ႔ ဦးတည္ေမာင္းႏွင္ေနေသာ ယႏၲရားတစ္ခုျဖစ္သည္။ မေျပလည္မႈမ်ားျဖင့္ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကရင္း ပါဝါကုိ ကစားေနၾကသည္။ အဆုိပါ ပါဝါၿပိဳင္ပဲြသည္ အၾကမ္းအထည္ျဖစ္လွ်င္ အေျခအေနဆုိးသုိ႔ ဦးတည္မည္။ အကယ္၍ ထုိသုိ႔မဟုတ္ဘဲ အေပ်ာ့ပါဝါၿပိဳင္ပဲြသုိ႔ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားဆီသုိ႔ ေလွ်ာက္ၾကမည္ဆုိလွ်င္ ကမၻာႀကီးသည္ စင္စစ္ေအးၿငိမ္းမႈမ်ားဆီသုိ႔ ေမာင္းႏွင္ႏုိင္မည္ျဖစ္သည္။ ေဆြးေႏြးပဲြသည္ အားအေကာင္းဆုံး တုန္႔ျပန္မႈျဖစ္သည္။ တစ္ဖက္မရလွ်င္ အျခားတစ္ဖက္မွေနၿပီး ေဆြးေႏြးဖုိ႔လုိသည္။ တစ္ဖက္ကေလွ်ာ့ေပးလွ်င္ အျခားတစ္ဖက္အေနျဖင့္လည္း လုိက္ၿပီးေပ်ာ့ေပးရန္ လုိသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔မဟုတ္ဘဲ ႏွစ္ဖက္ၿပိဳင္ၿပီး ခါးေတာင္းႀကိဳက္ကာ အတင္းဆဲြေနမည္ဆုိလွ်င္ ျပတ္ေတာက္သြားမႈျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ အာဏာလုပဲြႏွင့္၊ ပါဝါၿပိဳင္ပဲြမ်ားသည္ ေလာကႀကီးကုိ ေသြးစြန္းေစေသာ ေန႔ရက္မ်ားဆီသုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားေနေပလိမ့္မည္။ အီရန္အေရး စိတ္မေအးႏုိင္ဘူးဆုိလွ်င္၊ စိတ္ေအးေအာင္ ဘယ္လုိေသာနည္းမ်ားျဖင့္ ေျပလည္ ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္သနည္း။ ဒါသည္ အေရးအႀကီးဆုံး ေမးခြန္းႏွင့္ ထုိေမးခြန္းအေပၚ ႏုိင္ငံအသီးသီး၏ အေျဖသည္လည္း ပုိမုိေကာင္းမြန္ေသာ အေျဖျဖစ္ေစဖုိ႔ ေခါင္းခ်င္းဆုိင္ေျဖဆုိရန္ လုိအပ္သည္။

'' မိမိအေနျဖင့္ အေမရိကန္သမၼတဘားရက္အုိဘားမားႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္၍ ကမၻာ႔ေရးရာကိစၥရပ္မ်ားကုိ မီဒီယာမ်ားေရွ႕ တြင္ လြတ္လပ္စြာေဆြးေႏြးလုိေၾကာင္း၊ ယင္းသုိ႔ေဆြးေႏြးျခင္းျဖင့္ မည္သူ၏ေျဖရွင္းနည္းက ပုိမုိေကာင္းမြန္သည္ဆုိျခင္းကုိ ျမင္ေတြ႕ ႏုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း '' အီရန္သမၼတအာမက္ဒီေနဂ်က္ကဆုိသည္။ ထုိအဆုိကုိ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးရန္ ျငင္းဆုိခဲ့သည္။ အမွန္က သူေျပာသလုိ မီဒီယာမ်ားေရွ႕မွာ ေတြ႕ဆုံအေျဖရွာၾကည့္ဖုိ႔လုိသည္။ ႏ်ဴကလီးယား ကိစၥမ်ားႏွင့္ နပန္းလုံးေနခဲ့ေသာ ပါဝါၿပိဳင္ပဲြသည္၊ သူေျပာသလုိ မီဒီယာမ်ားေရွ႕မွာ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးရင္း အဆုံးသတ္ၾကည့္ဖုိ႔ အုိဘားမားအေနျဖင့္ အဘယ့္ေၾကာင့္ လက္မခံခဲ့သနည္း။ ေကာင္းမြန္ေသာ ေဆြးေႏြးျခင္းသည္ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခုသုိ႔ ေျပာင္းလဲ ႏုိင္သြားႏုိင္သည္ကုိ အုိဘားမားအေနျဖင့္ မသိလုိ႔ေတာ့ဟုတ္မည္မဟုတ္။ သူ႔အျမင္အရအားျဖင့္ ေျပာရမည္ဆုိလွ်င္ ပုိမုိတင္းက်ပ္ေသာ ပိတ္ဆုိ႔အေရးယူမႈမ်ားေၾကာင့္သာ ယခုကဲ့သုိ႔ ကမ္းလွမ္းသည္ထင္သည္။ မွန္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ကမၻာမ်က္ႏွာျပင္ မီဒီယာမ်ားေရွ႕ သုိ႔ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြး အေျဖရွာၾကည့္လုိက္လွ်င္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခု ဆီသုိ႔ေတာ့ ဦးတည္ႏုိင္လိမ့္မည္ထင္သည္။

ရာမမင္းသားအေနနဲ႔ ပုေရာဟိတ္မ်ားထံမွာ သစၥာဆုိျပခဲ့ေသာ စကားတစ္ရပ္ကုိ မွတ္သားခဲ့ဘူးသည္။ '' ေလာက၏ အစီးအပြားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ရာ၌ ႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားမ်ား ေက်နပ္ေစရန္၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိျဖစ္ေစ၊ ၾကင္နာျခင္း က႐ုဏာကုိ ျဖစ္ေစ၊ မင္းစည္းစိမ္းခ်မ္းသာကုိ ျဖစ္ေစ၊ အကယ္၍လုိအပ္မည္ဆုိလွ်င္ အသက္သမွ်ခ်စ္ရပါေသာ သီတာေဒဝီကုိျဖစ္ေစ၊ စြန္႔လႊတ္ လွဴဒါန္းမွ ေက်နပ္မည္ဆုိလွ်င္ အဆုိင္းမတြ စြန္႔လႊတ္မည္ျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔စြန္႔လႊတ္ရသျဖင့္လည္း ကြၽႏု္ပ္အား မေက်နပ္ျခင္းမည္သည္ မျဖစ္ပါ ''တဲ့။ မီခ်ဲလ္အုိဘားမားအားလည္း စြန္႔လႊတ္ရန္မလုိ၊ အေမရိကန္လုိ တုိင္းျပည္ႀကီးအားလည္း စြန္႔လႊတ္ရန္မလုိ၊ သုိ႔ေသာ္ တကယ္လုိအပ္သည္ကား၊ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္အေနျဖင့္ စစ္မွန္ေသာ ေဆြးေႏြးမႈဆီသုိ႔ ဦးတည္သြားၿပီး အေျဖရွာၾကည့္ရန္ ျဖစ္သည္။ မဟာရန္သူမ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္ရပ္တည္ေနမည္ဆုိလွ်င္ အျပစ္မဲ့ျပည္သူမ်ားအေနျဖင့္ ဆင္းရဲေတာ့တြင္းက လြတ္ႏုိင္ လိမ့္မဟုတ္။

သုိ႔ေသာ္ ထုိသုိ႔ေဆြးေႏြးရာ၌ Win Winလား။ Lose Lose လား။ တစ္ဖက္တည္းေတာ့ အႏုိင္လုိခ်င္လုိ႔မရ၊ တစ္ဖက္တည္းလည္း အ႐ႈံးေပးရန္မ်ဳိးမျဖစ္သင့္။ ဒါဆုိရင္ေတာ့ ေဆြးေႏြးမႈသက္သက္သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ အမွန္တကယ္ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ဆုိရင္ေတာ့ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ ဘာေၾကာင့္ေဆြးေႏြးခ်င္တာေလာက္ေတာ့ မျဖစ္။ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ယုံၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ထားဖုိ႔လုိမည္။ ရွိေနတဲ့ ရန္ၿငိဳးကုိလည္း တျဖည္းျဖည္းဆုိသလုိ ဖယ္ရွားႏုိင္ဖုိ႔အေရးႀကီးတယ္။ ေကာင္းတာကုိေျပာ၊ ၿခိမ္းေျခာက္မႈကုိ ေလွ်ာ့၊ တင္းမာမႈကုိေလွ်ာ့၊ စိတ္ရွည္ရွည္ထား၊ အျပန္အလွန္ေလးစား ယုံၾကည္မႈရွိၿပီး၊ စစ္မွန္တဲ့၊ အျပဳသေဘာ ေဆာင္တဲ့သေဘာနဲ႔ အေကာင္းျမင္ဝါဒ ပါဝါေပ်ာ့ေပ်ာ့ႏွင့္ ျပန္လည္တုန္႔ျပန္မည္ဆုိလွ်င္ ေဆြးေႏြးမႈဟာ ေကာင္းမြန္မႈတစ္ခုဆီသုိ႔ ဦးတည္သြားႏုိင္ပါလိမ့္မည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ အေရးကိစၥမ်ားသည္ ႏုိင္ငံတုိင္းလုိလုိရွိသည္၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံထဲမွာပင္ တစ္ဖဲြ႕ႏွင့္တစ္ဖဲြ႕ ရန္ၿငိဳးေတြ၊ အာဃာတေတြကုိ ေျပေလ်ာ့ၿပီး ေဆြးေႏြးမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ၾကဖုိ႔ ရွိေနေပလိမ့္မည္။ မိမိကုိယ္ကုိယ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိသားစုကုိေသာ္လည္း၊ စြန္႔လႊတ္စရာမလုိ၊ အသိစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အယူသီးမႈမ်ား၊ မာန္မာန၊ အာဃာတမ်ားကုိသာ စြန္႔လႊတ္လွ်က္ ႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္ အေျဖရွာၾကည့္ဖုိ႔လုိသည္။

ဒီေနရာမွာ ေခါင္းေဆာင္မႈတစ္ခုကုိ ေျပာဆုိခ်င္သည္။ အာဏာကုိမင္းမမူ၊ ပါဝါကုိဗန္းမျပဘဲ၊ ႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားမ်ား၏ ဆႏၵကုိသာ ဦးစားေပးခဲ့ေသာ ဇာတ္ေတာ္တစ္ပုဒ္ကုိ အမ်ားသိၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း အနည္းငယ္ေျပာျပလုိသည္။ သက္ဦးဆံပုိင္စနစ္ ျဖင့္ အာဏာကုိ သုံးစဲြခြင့္ရွိေသာ္လည္း၊ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီး၏ ဖခမည္းေတာ္ သိဥၥည္းမင္းႀကီးဟာ သားေတာ္ကုိ ျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ား၏ ေတာင္းဆုိမႈျဖင့္ ေစတုတၱရာျပည္ကေန ႏွင္ထုတ္ခဲ့ဘူးသည္။ အမွန္အားျဖင့္ ဆုိရလွ်င္ အာဏာရွင္ဆန္ေသာ သက္ဦးဆံပင္စနစ္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ တုိင္းျပည္ဝယ္ မင္းႀကီးကုိ သားေတာ္အားႏွင္ထုတ္ဖုိ႔ ေတာင္းဆုိခဲ့ေသာ ျပည္သူ၊ ျပည္သားမ်ားကုိလည္း ေလးစားရမည္ျဖစ္သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ အလြန္အႏၲရာယ္မ်ားလွသည္။ မင္းႀကီး၏ မ်က္မာန္ ေတာ္ရွမႈျဖင့္ အသက္ဆုံး႐ႈံးမႈကုိ ပဓာနမထားဘဲ လုိအပ္မႈတစ္ခုကုိ ရဲဝံ့စြာေတာင္းဆုိခဲ့ၾကသည္။

မင္းႀကီးအေနျဖင့္လည္း ေလးစားစရာ၊ တန္းဖုိးထားစရာ၊ ဂုဏ္ယူစရာျဖစ္သည္။ မိမိအေနျဖင့္ သက္ဦးဆံပုိင္စနစ္ျဖင့္ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေနေသာ္လည္း အမ်ားဆႏၵအရ သားေတာ္ေဝႆႏၲရာကုိ တုိင္းျပည္ကေန ႏွင္ထုတ္ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ သူ႔အျမင္သည္ သူေတာ္ေကာင္းဆန္ေသာ၊ လူသားဆန္ေသာ အျမင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဟု ဆုိရမည္ျဖစ္သည္။ အႏုိင္က်င့္မႈဝါဒကုိ လက္မကုိင္၊ ပါဝါအာဏာကုိ မသုံးစဲြဘဲ အမ်ားသေဘာတူ ဒီမုိကေရစီဝါဒအရ၊ အျခားေသာ ႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားမ်ားအားလည္း မိမိသားအရင္း ေဝႆႏၲရာပမာ မိမိ၏သား၊ သမီးမ်ားဟု သတ္မွတ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ျမင့္ျမတ္ေသာ စိတ္ဓာတ္ဟု ဆုိရမည္ျဖစ္သည္။ သုိ႔အတြက္ တစ္ေယာက္တည္းသာျဖစ္ေသာ သားေတာ္အစစ္ေဝႆႏၲရာကုိသာ အျခားမိမိ ႏုိင္ငံတြင္းမွာရွိတဲ့ မိမိလက္ေအာက္မွာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံသူ၊ ႏုိင္ငံသားမ်ားဆုိတဲ့ မ်ားတဲ့သေဘာကုိသာ ေဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အင္မတန္ ေလးစားဂုဏ္ယူစရာျဖစ္သည္။

သူေတာ္ေကာင္းေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့သေဘာေဆာင္တာဟာ ဘာအတြက္ပဲလုပ္လုပ္၊ ဘာကုိပဲလုပ္လုပ္၊ အလုပ္တစ္ခု လုပ္တဲ့အခါ အၿမဲတန္းပန္းခင္းေသာ လမ္းကုိပဲ ေလွ်ာက္ရတာမဟုတ္၊ ဒါေၾကာင့္ အစုန္လမ္းကေန အၿမဲတန္းလုိလုိ ေသြဖီေနတတ္သည္။ ေမွ်ာၿပီး လုိက္ေနလုိ႔မရဘူး။ ဒုကၡမ်ဳိးစုံနဲ႔ ရင္ဆုိင္ေနရတတ္တယ္။ အဲဒီလုိ အသာတၾကည္ ေမွ်ာလုိက္ၿပီး ကုိယ့္ဘက္ကုိသာ အေနေခ်ာင္မႈသက္သက္လုပ္မယ္ဆုိရင္လည္း အဲဒါဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့လုပ္ရပ္မဟုတ္ဘူး။ အဆန္သေဘာကုိ ပဲ ေလွ်ာက္ရတတ္ၿပီး မေတြေဝဘဲ၊ ရပ္မေနဘဲ၊ အားရွိသေလာက္ေမာင္းႏွင္းမွသာလွ်င္ အမ်ားကုိ ကုိယ္စားျပဳတဲ့လုပ္ရပ္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္မွသာ ျမင့္ျမတ္သူမ်ားရဲ႕ လုပ္ရပ္ျဖစ္သည္။ ဆုိလုိသည္မွာ အမ်ားဆႏၵကုိ ဦးစားေပးၿပီး လုပ္စရာရွိတာေတြကုိ ဝုိင္းဝန္းအေျဖရွာတဲ့အခါ ခက္ခဲပင္ပန္းေသာ္လည္း ရပ္မေနဘဲ ဆက္ေလွ်ာက္ဖုိ႔ဟာ အေရးႀကီးပါသည္။ ထုိ႔အတူ ပါဝါအားၿပိဳင္လွ်က္ ပါဝါေရွာ့ျဖစ္ျခင္းမ်ားကုိ အထူးတလည္ သတိထားကာ ေရွာင္ရွားရန္အေရးႀကီးပါသည္။ သုိ႔မွသာလွ်င္ . . . .။

''တစ္ဖန္ျပန္၍ ႐ႈံးတတ္ေသာ ေအာင္ႏုိင္မႈသည္ကား မေကာင္းေသာ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းျဖစ္၏။ တစ္ဖန္ျပန္၍ မ႐ႈံးေသာ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းကား ေကာင္းေသာေအာင္ႏုိင္ျခင္းျဖစ္၏။ ယဥ္ေက်းေသာစိတ္သည္သာခ်မ္းသာကုိေဆာင္ႏုိင္သည္'' (ဗုဒၶ)။

ေမာင္မင္းစုိး၊ေရႊနံ႔သာ၊

11/01/2011

ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေမြးရပ္ေျမမွ ဘုရားအေနကဇာတင္ပြဲမွတ္တမ္း


သံဃာေတာ္အရွင္သူျမတ္မ်ားမွ ျမဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားအား အေနကဇာတင္ေတာ္မူၾကစဥ္


ဘုရားအေနကဇာတင္ပြဲသို႔ တရားနာၾကြေရာက္လာၾကတဲ႔ ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွ ဧည္႔ပရိသတ္မ်ား
သဲကုန္းေက်းရြာ ကုမၼာရီ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးမ်ားမွ လုပ္အားဒါန ျပဳေနၾကစဥ္
ဘုရားအေနကဇာတင္ပြဲမွာ လုပ္အားဒါနျပဳၾကတဲ႔ သဲကုန္းေက်းရြာမွ ကုမၼာရီအမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးမ်ား
ဘုရားအအေနကဇာတင္ အလွဴမဂၤလာပြဲမွာ လုပ္အားဒါနျပဳၾကတဲ႔ လူငယ္ လူလတ္ လူၾကီးပိုင္း ပုဂၢိဳလ္မ်ား

၁၃၇၂-ခုႏွစ္၊နေတၱာ္လျပည္႔ေက်ာ္(၄)ရက္၊(၂၅-၁၂-၂၀၁၀)စေနေန႔တြင္
စစ္ကိုင္းတိုင္း၊မံုရြာခရိုင္၊ယင္းမာပင္ျမိဳ႔နယ္၊ သဲကုန္းေက်းရြာေန ဘုရားဒါယကာ
ဒါယိကာမ်ားျဖစ္ၾကသည္႔ဦးထြန္းခင္+ေဒၚခင္လွ)မိသားစု၊ဦးေဌးေမာင္+ေဒၚခ်ိဳစန္းမိသားစု၊
ဦးလွေပါ+ေဒၚခင္ဥမိသားစု၊ကိုထြန္းတင္႔(ေခတၱ-မေလးရွား)+မေဌးခိုင္မိသားစု၊နံ႔သာကုန္းေက်းရြာေန
ကိုသန္းလင္း+မတင္မာ၀င္းမိသားစု၊ကိုဆန္း၀င္း+မတင္ေဌးမိသားစု၊ဦးစန္းလြင္+ေဒၚညြန္႔ရီမိသားစုႏွင္႔
၊ု၊ဦးညိဳေမာင္+ေဒၚသန္းအိမိသားစုႏွင္႔ ုတို႔မွ ထိုင္းႏိုင္ငံ ဘန္ေကာက္ျမိဳ႔မွ ပင္႔ေဆာင္လာေသာ ျမဘုရားဆင္းတုေတာ္မ်ားအား အေနကဇာတင္ကုသိုလ္ပြဲျပဳလုပ္ၾကလ်က္ ပဌာန္းတရားေတာ္မ်ား
နာယူျခင္း လူပရိသတ္မ်ားအား ထမင္းအာဟာရမ်ားျဖင္႔ ေက်ြးေမြးဧည္႔ခံျခင္း၊ပင္႔သံဃာေတာ္
အပါး(၂၀)ေက်ာ္တို႔အား ဆြမ္းႏွင္႔ န၀ကမၼ ၀တၳဳေငြမ်ားဆက္ကပ္ၾကျပီး ေရစက္ခ်တရားေတာ္မ်ား
နာယူခဲ႔ၾကတယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္.....

07/01/2011

ေလာကျပတင္းေရႊနံ႔သာစာၾကည္႔တိုက္အတြက္ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းမ်ားေပးအပ္လွဴဒါန္း

ဦးသိကၡိတမွ စာၾကည္႔တိုက္၏ ၾသ၀ါဒစရိယဆရာေတာ္ အရွင္စိႏၱာမယထံ ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းမ်ား လွဴဒါန္းေနစဥ္
ဦးထြန္းခင္မွ စာၾကည္႔တိုက္မွဴး ဦးခင္ေဆာင္ထံ ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းေနစဥ္
ဦးေဌးေမာင္+ေဒၚခ်ိဴစန္းမိသားစုတို႔မွ စာၾကည္႔တိုက္မွဴးထံ ကြန္ပ်ဴပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းေနစဥ္
ကိုသန္းလင္း+မတင္မာ၀င္းမိသားစုတို႔မွ စာၾကည္႔တိုက္မွဴးထံ ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းေနစဥ္
ေမာင္မ်ိဳးလင္း+မတင္မာေအးမိသားစုတို႔မွ စာၾကည္႔တိုက္မွဴးထံ ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းေနစဥ္

ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၇၂-ခုႏွစ္၊နေတၱာ္လျပည္႔ေက်ာ္(၄)ရက္(၂၅-၁၂-၂၀၁၀)စေနေန႔တြင္

စစ္ကိုင္းတိုင္း ၊ယင္းမာပင္ျမိဳ႔နယ္၊ သဲကုန္းရြာေန ဦးထြန္းခင္+ေဒၚခင္လွမိသားစုတို႔မွ

ေလာကျပတင္းေရႊနံ႔သာစာၾကည္႔တိုက္အတြင္း အသံုးျပဳႏိုင္ရန္အတြက္ကြန္ပ်ဴတာပစၥည္းမ်ား

ေပးအပ္လွဴဒါန္းၾကရာ စာၾကည္႔တိုက္၏ ၾသ၀ါဒစရိယဆရာေတာ္ အရွင္စိႏၱာမယ(ဓမၼကထိက)

ႏွင္႔ စာၾကည္႔တိုက္မွဴး ဦးခင္ေဆာင္တို႔္မွ လက္ခံရယူခ႔ဲတယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္႔။

03/12/2010

တို႔ေတာရြာဘုရားပြဲေတာ္


ရြာဘုရားပြဲကား နီးကပ္လာေခ်ၿပီ။ နေတၱာ္လျပည္႔ေန႔ေရာက္တုိင္း ရြာမွာ ဘုရားပြဲက က်င္းပေနက်။ ရြာသူရြာ သားတို႔ အုံးအံုးကြၽက္ကြၽက္ ျဖစ္ေသာကာလဟုဆိုလည္း မမွား။ ဘုရားပြဲေတာ္တြင္ ရြာသူရြာသားမ်ား၏ ၀ါသနာအရ ေဖ်ာ္ေျဖကျပေသာ အရပ္ျပဇာတ္သဘင္ကလည္း ၾကည္႔ရသူမ်ားအဖို႔ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွေပ၏။ ရြာနီးစပ္က ပြဲေစ်းသည္မ်ား လာေရာက္တည္ခင္း ေရာင္းခ်ၾကသည္ကလည္း ၀ယ္စရာ ခ်မ္းစရာ အမ်ဳိးစံု။ ဘုရားပြဲရက္အတြင္း လာေရာက္မည့္ ဧည့္သည္မ်ားကို တည္ခင္းေကြၽးေမြးဖို႔ အိမ္တုိင္းလိုလို မုန္႔မ်ဳိးစံုကို လုပ္ၾကေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင္႔မို႔ ရြာသူ/သားတို႔ အတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ၾကည္ႏူးစရာ အေကာင္းဆံုးအခ်ိန္ဟုလည္း ဆိုႏုိင္သည္။

ဒီႏွစ္ ဘုရားပြဲေတာ္အတြက္ သူႀကီး ဦးတုိင္းအုပ္ အပါအ၀င္ ရြာသားမ်ားအားလုံး အေတာ္ေလး အားခဲထားၾကသည္။ ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ကလည္း ရြာသူရြာသား
ဒကာ၊ဒကာမ်ားအေပၚ နားလည္ခြင္႔လႊတ္တတ္သည္႔အတြက္ ဆရာႏွင္႔ ဒကာအေပးယူ မွ်တသည္ကလည္း ရပ္ရြာဘုရား စည္ကားျခင္းရဲ႕ ေသာ႔ခ်က္တစ္ခုဟု ဆိုရေပမည္။
ဘုရားပြဲအတြက္ တစ္ရြာလံုး အားခဲထားသည့္အေၾကာင္းကေတာ့ သူတို႔ရြာတြင္ ဘုရားပြဲမလုပ္ျဖစ္ခဲ့တာ သံုးႏွစ္တိတိ ရိွခဲ့ေသာေၾကာင့္ပင္။

သံုးႏွစ္ဆက္တုိက္ ဘုရားပြဲမလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းရင္းကား ဤသို႔ေပတည္း။ အဘယ္႔ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္ လြန္ခဲ့ေသာ သံုးႏွစ္က ေကာက္ပဲသီးႏွံေစ်းမ်ား ထုိးက်၍ ရြာသားမ်ားအားလံုးနီးပါး စီးပြားပ်က္ခဲၾကျခင္းေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။

ထံုးစံအတုိင္း ပြဲေတာ္ရက္ ပထမေန႔အတြက္ ရြာဦးေက်ာင္းသို႔ ဆြမ္းကြမ္းႏွင့္ လွဴဒါန္းဖြယ္ရာမ်ားကို စီတန္း လွည့္လည္၍ ပို႔ေဆာင္ရသည္။ ထိုအခမ္းအနားအတြက္ ကြမ္းေတာင္ကုိင္အတြက္ ဘယ္သူကိုတာ၀န္ေပးရမလဲ၊ ဘယ္သူေတြက ဘယ္တာ၀န္ေတြယူၾကမွာလဲဆိုတဲ့ ကိစၥေတြအတြက္ သူႀကီးႏွင့္ ရြာလူႀကီးတခ်ဳိ႕ သူႀကီးအိမ္တြင္ အစည္းအေ၀း ထုိင္ေနၾကသည္။ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ဆိုတာ ရြာဓေလ့အတုိင္း ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာၿပီး အိမ္ေထာင္မရိွသည့္ အပ်ဳိကိုသာ ေရြးခ်ယ္ေလ့ရိွသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ သံုးႏွစ္က ကြမ္းေတာင္ကုိင္ အေရြးခံထားရသူ မိစန္းကား အေတာ္လွပသူျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ မိစန္းက အသက္ႀကီးသြား၍ ဒီႏွစ္ဘုရားပြဲအတြက္ ကြမ္းေတာင္မျဖစ္ထုိက္ဟု သူႀကီးက အဆိုတင္သြင္းလာသည္။ လူႀကီးတခ်ဳိ႕က သူႀကီး ဦးတုိင္းအုပ္၏အဆိုကို ေထာက္ခံတာလည္းမဟုတ္ ကန္႔ကြက္တာလည္း မဟုတ္ဘဲ အင္းမလႈပ္ အဲမလႈပ္ လုပ္ေနၾကသည္။ တဦးစ ႏွစ္ဦးစက သူႀကီး၏အဆိုကို ေထာက္ခံသည္။ တခ်ဳိ႕ ကေတာ့ ဘာျပန္ေျပာရင္ ေကာင္းမည္နည္းဟု ေမးကိုပြတ္ကာ စဥ္းစားေနၾကသည္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေရေႏြး ၾကမ္းကိုသာ တခြက္ၿပီးတခြက္ တြင္တြင္ႀကီး ေသာက္ေနၾကသလို တခ်ဳိ႕ကေတာ့ ေျပာင္းဖူးဖက္လိပ္မ်ားကို အဆက္မျပတ္ဖြာ၍ အိမ္ေခါင္မိုးကိုသာ ေမာ့ၾကည့္ေနၾကသည္။ ဘာမွ၀င္မေျပာၾက။

ထိုအခ်ိန္၌ ရြာထဲတြင္ လူသူအေလးစားခံရဆုံးသူတဦးျဖစ္သည့္ ဦးသာေဗ်ာ့ကသူႀကီးမင္းခင္ဗ်ာ။ ဒီလိုေတာ့ ရိွပါတယ္။ မိစန္းက တျခားမိန္းကေလးေတြနဲ႔စာရင္ အသက္ႀကီးသြားၿပီဆိုေပမယ့္ တကယ္က (၁၉) ႏွစ္ပဲ ရိွပါ ေသးတယ္။ ေျပာရရင္ (၁၉) ႏွစ္ေတာင္ မျပည့္တတ္ေသးပါဘူးဗ်။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကလည္း ဘာပဲေျပာေျပာ သူက ရြာကအပ်ဳိေတြထဲမွာ အခုအထိ အေခ်ာဆံုး အလွဆံုးဆိုေတာ့ ကြမ္းေတာင္ကုိင္လုပ္ဖို႔ အသင့္ေတာ္ဆံုးလို႔ က်ဳပ္ကေတာ့ ထင္ပါတယ္ဟု သူႀကီး ဦးတုိင္းအုပ္အား တင္ျပ၏။ ဤတြင္မွ ေစာေစာက ေတာလိုလို ေတာင္လိုလိုျဖင့္ ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းေနေသာ ရြာလူႀကီးမ်ားထံမွ တေသာေသာ အသံမ်ားထြက္လာၿပီး ဦးသာေဗ်ာ့ အဆိုအား ေထာက္ခံၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သူႀကီးကား ဦးသာေဗ်ာ့၏ အဆိုကို သိပ္ၿပီး သေဘာေတြ႔ပံုမရ။ ထို႔ ေၾကာင့္ ကိုသာေဗ်ာ့ ေျပာလာတာလည္း တစ္နည္းေတာ့ သဘာ၀က်ပါတယ္။ သို႔ေသာ္ တျခားသူမ်ားရဲ႕ အျမင္ကေလးေတြလည္း သိပါရေစဆိုၿပီး သူႀကီးက အေပ်ာ့ဆြဲထိုးလုိက္သည္။

ထို႔ေနာက္ သူႀကီး ဦးတုိင္းအုပ္က သူ႔ကို ေထာက္ခံသူ တစ္ဦးစ ႏွစ္ဦးစဘက္သို႔ အဓိပၸာယ္ပါေသာ မ်က္လံုးမ်ား ျဖင့္ လွမ္း၍ၾကည့္လုိက္သည္။ သူႀကီးကို အျမဲတမ္း ေဖာ္လံဖားေနသူတစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဦးဖိုးကုိင္းက ႏွာေခါင္းသံပါေသာ အသံငယ္ေလးျဖင့္ မိစန္းက ေခ်ာေသးတယ္ လွေသးတယ္ ဆိုေပမယ့္ သူႀကီးမင္း ေျပာသလို က်ဳပ္ တို႔ရြာထံုးစံအတုိင္းဆို အသက္ႀကီးေနပါတယ္။ သည္ေတာ့ကား မိစန္းထက္ အသက္ငယ္တဲ့ မိန္းကေလးတစ္ဦးဦးကိုသာ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ ေရြးဖို႔ အၾကံျပဳလိုပါတယ္ဟု သူႀကီးဘက္မွ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ဘက္လုိက္ ၍ ေျပာေလသည္။

ဦးဖိုးကုိင္းအဆိုေၾကာင့္ သူႀကီးမင္းမ်က္ႏွာ ၀င္းကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ေနာက္ က်န္သည့္ ရြာလူႀကီးမ်ားဘက္သို႔ လွည့္၍ ကုိင္း က်ဳပ္ေျပာတယ္မို႔လားဟူေသာ မ်က္ႏွာေပးျဖင့္ ေမးဆတ္၍ ျပေလသည္။ ဆက္တုိက္ဆိုသလို ဦးေမွာက္ဆိုသည့္ ရြာလူႀကီးတစ္ဦးကလည္း ဟုတ္တယ္ဗ်။ က်ဳပ္ကေတာ့ ဦးဖိုးကုိင္း ေျပာတာကို ေထာက္ခံတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔တုန္းဆိုေတာ့ က်ဳပ္တို႔ရြာထံုးစံမွာက ကြမ္းေတာင္ကိုင္ဆိုတာ အသက္ (၁၆) ႏွစ္ေလာက္ ပဲရိွသင့္တယ္မို႔လား။ (၁၇) ႏွစ္္ဆိုရင္ေတာင္ ႀကီးသြားၿပီဟု ၀င္၍ ေျပာေလသည္။ ဦးေမွာက္သည္လည္း မထူး၊ သူႀကီးတို႔မ်ား ေလလည္ရင္ေတာင္ သူမ်ားေတြလို ဘယ္ေတာ့မွ မနံဘူးဟု ဦးဖိုးကုိင္းလို ဖားဖားယားယား လုပ္ေလ့ရိွသူတဦးလည္း ျဖစ္သည္။

ေဖာ္လံဖားႏွစ္ဦး၏ အဆိုေၾကာင့္ ပထမတုန္းက ဦးသာေဗ်ာ့ကို ေထာက္ခံထားေသာ ရြာလူႀကီးမ်ား ၿငိမ္က်သြားသည္။ ၿငိမ္က်သြားတာ တျခားေၾကာင့္ေတာ့မဟုတ္၊ သူႀကီးမင္း ဘာအကြက္ဆင္ေနသလဲဆိုတာကို ထင္းကနဲ ရွင္းကနဲ ရိပ္စားမိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သိတာေပါ့ တစ္ရြာတည္းသားခ်င္းေတြဟာကိုး။ ဘယ္သူ႔ဆီကမွ ေနာက္ထပ္ အသံထြက္မလာေသာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဦးသာေဗ်ာ့က ဦးဖိုးကုိင္းနဲ႔ ဦးေမွာက္ကို က်ဳပ္တစ္ခုေျပာလိုပါတယ္။ တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ဆိုတာ အသက္ (၁၆) ႏွစ္ထက္ မေက်ာ္ရဖူးလို႔ စာနဲ႔ေပနဲ႔ သတ္မွတ္ထားတာ မရိွပါဘူး။ က်ဳပ္ေျပာတာ မယံုရင္ ရြာဦးေက်ာင္း ဆရာေတာ္ကို ေမးၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ အိမ္ေထာင္မရိွ အပ်ဳိျဖစ္ရမယ္၊ ေခ်ာမယ္ လွမယ္ဆိုရင္ အသက္ႏွစ္ဆယ္အစိတ္လည္း ကြမ္းေတာင္ကုိင္ျဖစ္ခြင့္ရိွပါတယ္ဟု ေလသံေအးေအးျဖင့္ တဆင့္တက္ကာ ရွင္းေလ၏။

သို႔ေသာ္ အဖားအရိွန္ကို သတ္မရေသာ ဦးေမွာက္က ဆရာေတာ္ကို ေမးဖို႔ဆိုတာကလည္း ကြမ္းေတာင္ကုိင္ ေရြးတာက သံဃာေတာ္ေတြနဲ႔ မအပ္စပ္တဲ့ကိစၥဆိုေတာ့၊ ကုိင္း ကုိင္း၊ သည္လိုဆိုရင္ က်ဳပ္ၾကားခ် ေျပာမယ္ဗ်ာ။ ရြာအေနာက္ပုိင္းက ကိုၿငိမ္းႏု သမီးေလး မိေနာက္ဆိုရင္ မေကာင္းဘူးလား။ သူလည္း အေခ်ာသားပဲဟာ။ အသက္ကလည္း (၁၆) ႏွစ္ ၀န္းက်င္ေလာက္ဆိုေတာ့ မဆိုးပါဘူးဟု အေမာတေကာျဖင့္ သူ႔အဆိုကို ထပ္ တင္ျပန္သည္။ ရြာလူႀကီးအားလုံးက အင္းဟု ေလသံရွည္ႀကီးမ်ား ဆြဲၿပီး ဘာမွဆက္မေျပာၾကဘဲ ေရေႏြးဖိေသာက္သူကေသာက္၊ ေဆးလိပ္တြင္တြင္ဖြာသူကဖြာႏွင့္ ျဖစ္ေနၾကျပန္သည္။ ဦးသာေဗ်ာ့ကေတာ့ ၾကားေန ေနေသာ ရြာလူႀကီးမ်ားကိုေရာ၊ ကုိယ္လိုခ်င္ရာ ဇြတ္အတင္းဆြဲေနေသာ သူႀကီးတို႔ တအုပ္လံုးကိုပါ စိတ္ပ်က္ လာေသာေၾကာင့္ ဘာမွထပ္၍ အၾကံမေပးေတာ့။

သူႀကီးမင္းက ဦးေမွာက္ရဲ႕၊ အဲသည့္ မိန္းကေလးက ေခ်ာတယ္၊ အသက္လည္း ငယ္တယ္ဆိုတာေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရပ္က ပုလြန္းလွတယ္။ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ဆိုတာ အဲသလို ပုတက္တက္ ျဖစ္ေနရင္လည္း လူရယ္စရာျဖစ္လိမ့္မယ္ဟုဆိုၿပီး ဦးေမွာက္၏အဆိုကို ယဥ္ယဥ္ေလးျဖင့္ ပယ္ခ်လုိက္သည္။ သည့္ေနာက္ ရြာလူႀကီးမ်ားထံမွ ေနာက္ထပ္ဘာအဆိုမွ တင္သြင္းလာျခင္းမရိွေတာ့သျဖင့္ သူႀကီး ဦးဖုိင္းကုိင္းႏွင့္ ဦးေမွာက္ တို႔အသံမ်ားကသာ အစည္းအေ၀းတခုလံုးကို ဖံုးလႊမ္းေနေတာ့သည္။

အေတာ္ၾကာတြင္ ဦးဖိုးကုိင္းက ဤသို႔ အဆိုတင္ျပန္သည္။ ကိုင္း ဒါျဖင့္ရင္ ရြာအလယ္ပုိင္းက မိခ်ဳပ္ကေလး ဆိုရင္ေကာ မသင့္ေတာ္ဖူးလားဟု ေျပာလုိက္သည္ႏွင့္ ဦးေမွာက္ကဟုတ္တယ္၊ ဟုတ္တယ္၊ အဲသည့္ က ေလးမက အသက္လည္း ငယ္၊ အရပ္လည္း ရွည္တယ္။ ႐ုပ္ကေလးကလည္း တယ္မဆိုးလွပါဘူးဟူ၍ တန္း ကနဲ ေထာက္ခံလုိက္သည္။

သူႀကီမင္း ဦးတုိင္းအုပ္က စကၠန္႔အနည္းငယ္မွ် စဥ္းစားဟန္ျပဳေနၿပီး အဟမ္း အဟမ္းဟု ေခ်ာင္းဆိုးလုိက္ ရင္း သူ႔သေဘာထားကို ရြာလူႀကီးမ်ားအားေျပာေလသည္။အင္းေပါ့ေလ။ က်ဳပ္အေနနဲ႔လည္း ဒီကေလး မေလးဆိုရင္ေတာ့ သင့္ေတာ္တယ္လို႔ထင္တာပဲ။ ကုိင္း အခ်ိန္ကလည္းလင့္ က်န္တဲ့သူေတြကလည္း ဘယ္ လိုမွ သေဘာမထားဘူးဆိုရင္ေတာ့ မိခ်ဳပ္ကိုပဲ ကြမ္းေတာင္ကုိင္အျဖစ္ ေရြးလုိက္ပါၿပီလို႔ဆိုရင္း အစည္းအေ၀းကို ႐ုပ္သိမ္းလုိက္ေတာ့၏။

တကယ္ကေတာ့ ရြာလူႀကီးေတြအေနနဲ႔ သူႀကီးအာဏာစက္ကို ေၾကာက္၍ ပါးစပ္ပိတ္ ၿငိမ္ေနသည္ကို သူႀကီးက သူ႔ကို ေထာက္ခံသည္ဟု သတ္မွတ္လုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ မိခ်ဳပ္သည္ အရပ္မပုေသာ္လည္း ကုိယ္လံုးကိုယ္ ေပါက္က မလွ၊ ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ႀကီးျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ အသားအတန္မဲ၍ ႐ုပ္ရည္ကလည္း ရြက္ၾကမ္းေရက်ဳိသာ ျဖစ္ရသည့္အထဲ မ်က္ႏွာေပၚတြင္လည္း ၀က္ျခံမ်ားႏွင့္။ သို႔ေသာ္ ေမးစရာရိွတာက ဒါျဖင့္ရင္ ဘာေၾကာင့္ မိ ခ်ဳပ္ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ အေရြးခံရတာလဲဆိုသည့္ ေမးခြန္းပင္ျဖစ္သည္။ တစ္ျခားေၾကာင့္ေတာ့မဟုတ္ မိခ်ဳပ္က သူႀကီးတူမျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္တည္း။

အမွန္ကေတာ့ ဒီအစည္းအေ၀း မစခင္ကတည္းက သူႀကီးမင္းႏွင့္ သူ႔လူႏွစ္ေယာက္ ဇာတ္တုိက္၍ လက္၀ါး ႐ုိက္ထားေသာ အစီအမံသာျဖစ္သည္။ အစည္းအေ၀း စစခ်င္း ကြမ္းေတာင္ကုိင္အျဖစ္ မိခ်ဳပ္ကို ေရြးမည္ဟု အဆိုတင္ပါက မေကာင္းတတ္ေသာေၾကာင့္ တျခားမိန္းကေလးအမည္မ်ားကို ေလကုန္ခံ အခ်ိန္ကုန္ခံ၍ အဆို တင္သြင္းေနၾကျခင္းသာျဖစ္သည္။(ဤကား ျမန္မာအစည္းေ၀းတို႔၏ ထံုတမ္းစဥ္လာတစ္ရပ္)

ပြဲေန႔မတုိင္မီ တစ္ရက္အလိုတြင္ ဦးဖိုးကုိင္းႏွင့္ ဦးေမွာက္တို႔ ဦးစီး၍ သူႀကီးအိမ္မွ အခုိင္းအေစလက္သားမ်ားျဖင့္ ရြာထဲလွည့္၍ ဘုရားပြဲရက္အတြင္း လုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းမ်ားကို ေမာင္းတဒူဒူထု၍ ေၾကျငာၾကသည္။ ထို႔ အျပင္ တျခားရြာက လူေတြလည္း ဘုရားပြဲလာမွာဆိုေတာ့ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကို စာရြက္မ်ားေပၚတြင္ ေရးသား၍ ရြာထဲတြင္ ေနရာအႏွံ႔ကပ္ထားျပန္သည္။ ဤသို႔မလုပ္၍မျဖစ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း ဘုရားပြဲကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ငုတ္ေနေသာ လက္က်န္ ဂဠဳန္တပ္သားတခ်ဳိ႕တေလ ေပၚလာၿပီး ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲလုပ္မွျဖင့္ အဂၤလိပ္ခ႐ုိင္၀န္ သူ႔ကို ၿငိဳျငင္မွာ သူႀကီး ဦးတုိင္းအုပ္ စိုးရိမ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရႊပြဲလာမ်ားအေနျဖင့္ ဘုရားပြဲသံုးရက္အတြင္း ပြဲၾကည့္တာ ေစ်း၀ယ္တာကလဲြ၍ တျခားဟာေတြ မလုပ္ႏုိင္ေအာင္၊ မလုပ္ရဲေအာင္ ရိွသမွ် စည္းကမ္းေတြကို သူႀကီး ဦးတုိင္းအုပ္က ႀကိဳထုတ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ ထိုမွ်ႏွင့္ အားမရေသး၍ ဇာတ္ကမည့္ ပထမညတြင္ ဦးဖိုးကုိင္းႏွင့္ ဦးေမွာက္တို႔ တစ္ေယာက္တစ္လဲစီ ေလာ္စပီကာမွတဆင့္ လုိက္နာရမည့္ စည္းကမ္းမ်ားကို မေမာႏုိင္မပန္းႏုိင္ ဆယ့္ငါးမိနစ္တစ္ခါ နာရီ၀က္တစ္ခါ ဆိုသလို ေၾကညာေနေသးသည္။ မုိက္ခြက္ကုိင္၍ လူေတြကို ဤသို႔ေျပာရသည္ကိုလည္း သူတို႔အေနျဖင့္ အေတာ္ေလး ေက်နပ္ေနၾကသေယာင္ပင္။

ေၾကျငာေနသည့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကေတာ့ ေတာက္၊ ေတာက္၊ ေတာက္ (မုိက္ခြက္ ေကာင္း မေကာင္း လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ ေခါက္၍ စမ္းသည့္ အသံ) ဟဲလို၊ ဟဲလို၊ ဘုရားပြဲလာ ပရိသတ္အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား။ ဘုရားပြဲလာ ပရိတ္သတ္အေပါင္းတို႔ခင္ဗ်ား။ ခ႐ုိင္၀န္ၫႊန္ၾကားခ်က္အရ သူႀကီးမင္း ဦးတုိင္းအုပ္ ထုတ္ထားတဲ့ ဘုရားပြဲ စည္းကမ္းေတြကို ဖတ္ျပမွာျဖစ္ပါတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္ၾကပါ။ ပြဲခင္းအတြင္း ဓားေျမႇာင္၊ ဓားရွည္၊ တုတ္တို၊ တုတ္ရွည္ႏွင့္ မည္သည့္လက္နက္မွ ကုိင္ေဆာင္ျခင္းမျပဳရ။ ပုဆိန္မ်ား၊ ရဲတင္းမ်ား ပြဲခင္းအတြင္း ယူ ေဆာင္မလာရ။ ၾကံဆုိင္မွ ၾကံေခ်ာင္းမ်ားကို ၀ယ္ၿပီးလွ်င္ၿပီးခ်င္း စားသံုးရမည္။ ၾကံေခ်ာင္းမ်ားကုိင္၍ ပြဲခင္းအတြင္း သြားလာျခင္းမျပဳရ။ ေကာက္ညႇင္းက်ည္ေတာက္မ်ားကို (ခဲလံေခ်ာင္းမ်ား) ဆုိင္မွာပဲ ထုိင္စားပါ။ ၎တို႔ ကို ကုိင္ေဆာင္၍ ပြဲခင္းထဲ သြားလာျခင္းမျပဳရ။ ဥသွ်စ္သီး၊ သီးသီး၊ အုန္းသီးမ်ားကို လြယ္အိတ္ထဲမွာ ထည့္မသယ္ရ။ အုတ္ခဲမ်ား၊ ေက်ာက္ခဲမ်ား ဖင္ခုထုိင္၍ ပြဲမၾကည့္ရ။ ဖ်ာခင္း၍သာ ပြဲၾကည့္ရမည္။ ပြဲခင္းအတြင္း မူးယစ္ေသာက္စား ရမ္းကားျခင္း၊ ခိုက္ရန္ျဖစ္ပြားျဖင္း၊ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအား သားေျပာမယားေျပာ ေျပာ၍ ေနာက္ ေျပာင္ျခင္းမျပဳရ။ မူးယစ္ေစသည့္အရာဆို၍ ထညက္ (ထန္းလ်က္) ေတာင္ ေရေဖ်ာ္မေသာက္ရ။ ပြဲခင္းအတြင္း သၾကားထုတ္မ်ားယူလာၿပီး မလ်က္ရ။ ကာလသားမ်ားအထူးမွတ္ရန္၊ အေၾကာ္ဆုိင္မွာထုိင္ရင္ ေကာင္း ေကာင္း ထုိင္ၾကပါ။ ေရေႏြးၾကမ္းအိုးထဲ အရက္ခိုးထည့္ၿပီးမေသာက္ရ။ လူႀကီးမ်ား အထူးမွတ္ရန္၊ မိမိအိမ္တြင္ အရက္ေသာက္ထားပါက မိမိအိမ္မွာပဲ ေနရန္။ ပြဲခင္းထဲသို႔ မလာရ။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား အထူးမွတ္ရန္၊ ပြဲခင္းထဲတြင္ ဖ်ာလု၍ ႐ုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းစြာ ေဖေတာ့ေမာင္ေတာ့ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆို ရန္မျဖစ္ရ။ စည္းကမ္းမလုိက္နာဘဲ ေဖာက္ဖ်က္ပါက မည္သူမဆို ဘုရားပြဲၿပီးသည့္အထိ ထိပ္တံုးခတ္ခံရမည္ဟူသတည္း။

သူႀကီးမင္းကိုယ္တုိင္လည္း ရြာထဲက ငမူးင႐ူး ကာလသားတခ်ဳိ႕ကို ေဟ့ေကာင္ေတြ၊ ငၿဖိဳးတို႔ ငတုိးတို႔၊ ႂကြက္နီတို႔၊ ဒီကိုလာစမ္း။ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္။ ကိုယ့္ရြာက ကြမ္းေတာင္ကုိင္ကို တျခားရြာက ေကာင္ေတြ ရိသဲ့သဲ့လာလုပ္ရင္ တြယ္သာတြယ္ထည့္လုိက္။ ေနာက္မွ ငါ ၾကည့္ရွင္းမယ္။ ဟုတ္ပလားဆိုၿပီး ႀကိတ္၍ ေျမႇာက္ေပးထားေသးသည္။

ထို႔အျပင္ သူႀကီးမင္းက ဇာတ္ခံုတဲ့တဲ့ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ေပသံုးဆယ္ေလာက္အကြာတြင္ အထူးပြဲၾကည့္စင္ တစ္ခုကို ေဆာက္ထား၍ သူ႔တူမ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ မိခ်ဳပ္အပါအ၀င္ ေဆြမ်ဳိးမ်ား၊ သူ႔လက္သားမ်ားႏွင့္ ထိုစင္ေပၚမွ ဇာတ္ပြဲကိုၾကည့္၏။ တခ်ိန္ထဲမွာလည္း ဇာတ္ပြဲၾကည့္ရင္း ေရေႏြးၾကမ္းအိုးထဲတြင္ အရက္ထည့္ေသာက္ေသးသည္။ သူကိုယ္တုိင္ စည္းကမ္းေဖာက္သည္ကို မည္သူမွ မေျပာရဲ။ သူႀကီးမင္းေပကိုး။ တခါ အထူးပြဲ ၾကည့္စင္က အလယ္မွာ ေရာက္ေန၍ ပြဲၾကည့္ပရိသတ္အမ်ားစုက စင္းေဘးဘယ္ညာတြင္ ျဖန္႔၍ ထုိင္ၾကရ သည္။ သူႀကီးအေျပာကေတာ့ အထူးပြဲၾကည့္စင္ကို ေဆာက္ရျခင္းက ပြဲခင္းလံုၿခံဳေရးအတြက္ျဖစ္သည္ဟုဆို ၏။

ရြာဘုရားပြဲၿပီး၍ ဇာတ္လမ္းကိုခ်ဳပ္ေသာ္ ဘယ္တစ္ရြာသားကမွ သူႀကီးတူမ ကြမ္းေတာင္ကုိင္ကို ရိသဲ့သဲ့ မလုပ္ၾကပါ။ သူႀကီးမင္း၏ ကာလသားလူမုိက္မ်ားကို ေၾကာက္၍မဟုတ္။ ကြမ္းေတာင္ကုိင္က ပံုမလာ ပန္းမလာႏွင့္ ဗလခ်ာရမ္း အက်ည္းတန္လြန္း၍ျဖစ္သည္။ ဦးသာေဗ်ာ့ကေတာ့ ဇာတ္ပြဲႏွင့္ ေစ်းတန္းကို သပိတ္ေမွာက္သည့္အေနျဖင့္ သံုးရက္လံုးလံုး ပြဲႏွင္႔ေ၀းရာကို သြား၍ေနေလသည္။ အစည္းေ၀းတုန္းက ဦးသာေဗ်ာ့၏ အဆိုကို ေထာက္ခံခဲ့သည့္ ရြာလူႀကီးမ်ားထဲမွ သံုးေယာက္ေလာက္ ထိပ္တုံးခတ္ခံရသည္။ တစ္ဦး၏ အိမ္တြင္ အရက္ေသာက္အၿပီး ေနာက္တစ္ဦးအိမ္သို႔ ေျပာင္းေသာက္ရန္အကူး လမ္းေပၚတြင္ မူးေနေသာ သူႀကီး၏ ရြာလံုျခံဳေရး ကင္းသမားမ်ားက ေတြ႔သြားၿပီး ထိုလူႀကီးမ်ားကို ဖမ္းလုိက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အိမ္တြင္ အရက္ေသာက္ထားပါက ပြဲခင္းထဲသို႔ မလာရဆိုသည့္ စည္းကမ္းကို ေဖာက္ဖ်က္၍ ပြဲခင္းဘက္သို႔သြားရန္ ၾကံရြယ္သည္ဟု စြပ္စြဲကာ ဖမ္းလုိက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေတာ့သည္။

ဦးဖုိးကုိင္းႏွင့္ ဦးေမွာက္တို႔ကေတာ့ ေလာ္စပီကာမွတဆင့္ စည္းကမ္းေတြကို သံုးညလံုးလံုး ေအာ္ခဲ့ရသျဖင့္ အသံေတြ၀င္၊ အေအးေတြပတ္ကာ ဖ်ား၍ အိပ္ရာထဲတြင္ ဘံုးဘံုးလဲေနၾကသည္။ သူႀကီးမင္း ဦးတုိင္းအုပ္လည္း ဘုရားပြဲမလုပ္ခဲ့ရသည့္ သံုးႏွစ္စာအတိုးခ်၍ ေသာက္ေသာေၾကာင့္ အရက္နာက်ၿပီး တအင္းအင္းသာ အသံ ထြက္ႏုိင္၍ အိပ္ရာထဲမွ မထႏုိင္။ ဘာခံႏုိင္မလဲ သံမဏိႏွင့္ ထုထားတာမွ မဟုတ္ဘဲ။ ၿပီးေတာ့ အသက္ကလည္း ရၿပီဟာကိုး။

ရြာထဲမွ အမ်ဳိးသမီးပရိသတ္မ်ားကေတာ့ ဘုရားပြဲသံုးရက္အတြင္း ကြမ္းေတာင္ကုိင္ ျဖစ္သင့္ရဲ႕သားနဲ႔ မျဖစ္လုိက္ရရွာသည့္ မိစန္းကို ဂ႐ုဏာသက္ကာ မိစန္းအိမ္တြင္ စုေ၀းေနၾကသည္။ မိစန္းကား ပိတုန္းေရာင္ ဆံထံုးထက္တြင္ စံပယ္ပန္းတို႔ျဖင့္ ဘုရားပြဲၿပီးမွ ပို၍ပင္ လွပေနေသးေတာ့သည္။

အသိေပးျခင္း--ယခုႏွစ္နေတၱာ္လျပည္႔ေန႔တြင္ က်ေရာက္မည္႔ ရြာဘုရားပြဲေတာ္ကို ၾကိဳဆိုဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင္႔
ဤေဆာင္းပါးကို တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါသည္၊။

23/11/2010

တန္ေဆာင္တိုင္ဖူးစာ (၅-ခန္းရပ္ စင္တင္ျပဇာတ္)

တန္ေဆာင္တိုင္ဖူးစာ ျပဇာတ္တြင္ တင္ဆက္ကျပၾကသည္႔ ကာရိုက္တာေလးမ်ား


ျပဇာတ္အဖြင္႔မိတ္ဆက္စကားေျပာ......

ေမာင္ကေဗဒါ ေရလႊာကမင္း တစ္ေန႔ေသာခါ ေရႊၾကာကိုေတြ႔ ေဗဒါေလးကို ေမ႔လိုက္ပါနဲ႔ေရလႊာေလးရယ္..လို႔ဖြင္႔ဟခဲ႔သူေဗဒါအျဖစ္ေမာင္ေအာင္နိဳင္ေထြး
ေရကန္ဆိုတာၾကာရွိမွတင္႔တာလို႔ေျပာၾကားခ႔ဲသူေရႊၾကာအျဖစ္ေမာင္သားငယ္
အစ္မၾကီးေတာ႔အမိရာဆိုသလိုညီမငယ္ႏွစ္ေယာက္အတြက္အားထားရတဲ႔အစ္မၾကီးစု၀တီအျဖစ္မခင္မိုးေဆြ
ြအစ္မၾကီးႏွင္႔အတူေအးအတူပူအမွ်ဘ၀ကိုရင္ဆိုင္သူမေႏြ၀တီအျဖစ္မသင္းသင္းဦး
ေရႊၾကာႏွင္႔ေဗဒါႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာအခ်စ္အတြက္ဗ်ာမ်ားခဲ႔ရသူညီမငယ္ေရ၀တီအျဖစ္မီးမီး(ခ)ျမင္႔ျမင္႔ေ႒း
တို႔ႏွင္႔အတူ ခ်င္းဆိုင္ရြာအႏုပညာညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမအင္အားစုမ်ားပါ၀င္ျဖည္႔ဆည္း
ထားၾကတဲ႔ဤတန္ေဆာင္တိုင္ျပဇာတ္အားတန္ေဆာင္တိုင္ညအမွတ္တရအျဖစ္ယမန္ႏွစ္ကခ်င္းဆိုင္ရြာမွာ
တင္ဆက္ကျပခဲ႔တဲ႔သလို ယခုလည္းပဲမ်ိဳးဆက္သစ္ပရိသတ္ၾကီးအတြက္စီစဥ္တင္ဆက္လိုက္ရပါသည္။
ျပဇာတ္ဒါရိုက္တာ-ဆန္းသစ္ေအာင္

အခန္း(၁)
ဤေန႔ညကား ဆီးႏွင္း၊ျမဴ၊တိမ္၊သူရိန္၊မီးခိုးဟူေသာညစ္မ်ိဳးငါး၀ ကင္းစင္ေသာညတစ္ညျဖစ္သည္႔အေလွ်ာက္
အထက္ေ၀ဟင္ ေကာင္းကင္ျပင္ကိုေမာ႔၍ၾကည္႔ပါက အညစ္္ေၾကးငါးမ်ိဳးစလံုး ကင္းစင္ေနသျဖင္႔အလြန္ပင္ သာယာၾကည္ႏူးဘြယ္ေကာင္းလွေခ်၏။ဤသို႔ေသာ ညခ်မ္းသမယမ်ိဳး၌ အညာေဒသမွခ်င္းဆိုင္ ရြာေလး၏
အလွကာ းဘယ္သူျပိဳင္လို႔ လွပါေတာ႔ႏိုင္ဟု ဆိုရမေလာက္ပင္၊ရြာကေလး၏ေဘးပတ္ပတ္လည္၌
ေတာင္တန္း
မ်ားက ၀န္းရံထားသျဖင္႔ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္က ေတာင္ငါးလံုးကာခို ရာဇျဂိဳလ္ျမိဳ႕ပမာ သာယာၾကည္ႏူးဘြယ္ေကာင္းလွ၏၊၄င္းရြာေလးတြင္ေနထိုင္လွ်က္ရွိၾကသည္႔
မစု၀တီတို႔အိမ္သည္ကား ဤလိုတန္ေဆာင္တိုင္လျပည္႔ညေရာက္တိုင္းေဆးေပါင္းခသည္႔မယ္ဇလီဖူးမ်ားကိုတေပ်ာ္တပါးသုတ္စား
ေလ႔ရွိသည္မွာဒီႏွစ္ပါဆိုလွ်င္(၃)ႏွစ္ျပည္႔လာ
ခဲ႔ေခ်ျပီ၊ုထို႔ေၾကာင္႔ယေန႔ညကားမစု၀တီတို႔အိမ္၌လူငယ္မ်ားျဖင္႔
္႔္စည္ကားေနေလေတာ႔၏၊အဘယ္႔ေၾကာင္႔ဆိိိိိိိုေသာ္မစု၀တီတို႔
ညီအစ္မသံုးးေယာက္အလွကလည္းမယ္ဇလီဖူး
ွသုတ္ထက္ပင္ဆြဲေဆာင္အားေကာင္းလွေခ်သည္၊ထို႔ေၾကာင္႔ရြာထဲရွိအခ်ိဳ
လူငယ္ေလးမ်ားကားမယ္ဇလီဖူး
ိသုတ္မၾကိဳက္ေသာ္လည္းညီမသံုးေဖာ္ကိုအျပိဳင္ပိုးလိုသျဖင္လာၾကသည္ကိုလည္းေတြ႔ရ၏
၊၄င္းညီမသံုးေယာက္
္ကားေရာက္လာသမွ်လူငယ္မ်ားအား မယ္ဇလီဖူးသုတ္မ်ားျဖင္႔မေမာနိဳင္မပန္းႏိုင္ဧည္႔ခံေကြ်းေမြးေနသည္႔
ပံုရိပ္ကား ညီမတေတြ၏ရိုးသားမွဳကုိ အစ္မၾကီးစု၀တီကပါးစပ္ကတဖြဖြေျပာကာဧည္႔ခံေနစဥ္မွာရြာထဲမွ
ွအရက္သမားဖိုးေတႏွင္႔ဖိုးေပတို႔အဖြဲ႕က
စု၀တီ ေႏြ၀တီ ေရ၀တီတို႔အားဇာတ္၀င္ခန္းတစ္ခု၌ေတြ႔ရစဥ္
တို႔အရက္မူးျပီး“..ေဆးေပါင္းခတဲ႔ည..ေဆးေပါင္းခတဲ႔အရက္”ဟုသီခ်င္းဆိုျငီးကာမစု၀တီတို႔အိမ္ထဲသို႔
၀င္လာၾကသျဖင္႔.
”.ေဟ႔ ေကာင္ေလးေတြ အရက္မူးလာျပီး ဘာေတြေအာ္ေနၾကတာလဲ..ဒီမွာမွတ္ထား ၾကစမ္း..တကယ္ေတာ႔နင္တို႔ေသာက္တဲ႔အရက္ေတြဟာေဆးေပါင္းမခဘူးဟဲ႔..အေၾကြးေပါင္းခတာ.
.မွတ္ထားၾက…
႔လူပ်ိဳၾကီးကိုလွအရက္ဆိုင္မွာလည္းနင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေသာက္ထားတဲ႔အရက္အေၾကြးစာရင္း ကလည္းေဘာမွာျပည္႔ေနျပီ၊အခုလို တန္ေဆာင္တိုင္ညမ်ိဳးၾကီးမွာ အရက္မူးတာ မေကာင္းပါဘူးဟယ္”ဟု
ညီမလတ္ျဖစ္သည္႔မေႏြ၀တီက ကရုဏာေလသံျဖင္႔ဆိုဆံုးမေန၏၊အရက္မူးအရွိန္ျပယ္စျပဳလာသည္
႔ ဖိုးေတႏွင္႔ဖိုးေပတို႔ကား မေႏြ၀တီစကားဆံုးသည္ႏွင္႔တျပိဳင္နက္ ဤသို႔ေတာင္းဆိုလာၾကရာ နေဘးရွိလူငယ္ေလးမ်ားပင္မ်က္လံုးျပဴးသြားရမေလာက္ျဖစ္ေပသည္၊”ေစာေစာက မေႏြ၀တီေျပာသြား
တဲ႔အထဲမွာတန္ေဆာင္တိုင္ဆိုလားဘာဆိုလားၾကားလိုက္ရတယ္ဗ်..အဲဒီတန္ေဆာင္တိုင္အေၾကာင္းက
ိုစိတ္၀င္စားလို႔ နဲနဲပါးပါးေလာက္ ေျပာျပေပးနိုင္မလားမေႏြ၀တီ”။အင္းေလ. မင္းတို႔ စိတ္၀င္စားတယ္ဆို
ရင္လဲ အစ္မသိသေလာက္ေျပာျပေပးပါ႔မယ္ဟု မေႏြ၀တီက ျပန္ေျပာလိုက္ျပီး သူမသိထားေသာ
တန္ေဆာင္
တိုင္အေၾကာင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္းရွင္းျပေလေတာ႔၏။“ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က
ဖခမည္းေတာ္ကိုသတ္ျပီး ဘုရင္လုပ္တဲ႔ဘုရင္အဇာသတတ္ဆိုတာမင္းတို႔လဲ ၾကားဖူးၾကမွာပါကြယ္…
သူဟာအဲဒီလိုဖခမည္းေတာ္ကို သတ္ျဖတ္ခဲ႔တဲ႔ အကုသိုလ္ကံေၾကာင္႔ အခုလိုတန္ေဆာင္တိုင္ညမ်ိဳးမွာ
သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို သံလွ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ထိုးႏွက္သလို ခံစား
ရျပီး တစ္ညလံုးတစ္ေမွးမွ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ႔ဘူးတဲ႔ကြယ္…
ဒါေၾကာင္႔သူဟာမူးမတ္ေတြနဲ႔တိုင္ပင္ျပီးျမတ္စြာဘုရားရွင္္ဆီကိုေ၀ဒနာကိုအေျဖရွာဘို႔အတြက္နန္းေတာ္ထဲကေန
ထြက္လာခဲ႔ပါေတာ႔တယ္…အဲဒီလို နန္းေတာ္မုခ္ဦးကေနထြက္ရာမွာေတာင္
္ေတြက ကားရံထားသည္႔အတြက္
မင္းတို႔ငါတို႔ ခ်င္းဆိုင္ရြာလို အလင္းေရာင္ ေကာင္းေကာင္းမရၾကဘူးတဲ႔ကြယ္…ဒီေတာ႔
ဘုရင္ကို လိုက္ပို႔ၾကတဲ႔
ဲ႔မူးမတ္ဗိုလ္ပါေတြဟာ တိုင္ထိပ္ေတြမွာ မီးရွဴးတန္ေဆာင္ေတြ ထြန္းညွိၾကျပီးလိုက္ပို႔ခဲ႔ၾကတာေပါ႔……
အဲဒီလို မီးရွဴးတန္ေဆာင္ေတြထြန္းညွိၾကျပီးလိုက္ပို႔ၾကတာကိုအတုလိုက္ျပီးယၡဳလိုတန္ေဆာင္တိုင္ဆိုတာျဖစ္ေပၚ
လာခဲ႔တာေပါ႔…
ေမာင္လးတို႔ေရ..အစ္မသိရသေလာက္တန္ေဆာင္တိုင္အေၾကာင္းကေတာ႔ဒီေလာက္ပါဘဲ
ဲကြယ္”မေႏြ၀တီစကားအဆံုးမွာေတာ႔ အရက္သမားဖိုးေတက”အခုလို စံုစံုလင္ရွင္းျပေပးတဲ႔အတြက္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မမေႏြ၀တီ..ကြ်န္ေတာ္တို႔လဲ ေနာက္ဆိုရင္ အခုလိုမမူးေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ.ကဲကဲကြ်န္ေတာ္တို႔ျပန္လိုက္ပါဦးမယ္ဟုႏွဳတ္ဆက္ကာျပန္သြားၾကေလရာ
မေႏြ၀တီေျပာျပေသာ
တန္ေဆာင္တုိင္အေၾကာင္းကို စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေနၾကေသာ အျခားလူငယ္မ်ားကလည္းအသီးသီးႏွဳတ္ဆက္ၾကကာျပန္သြားၾကေခ်ျပီ၊ထိုအထဲတြင္ေဗဒါႏွင္႔ေရႊၾကာဆို
သည္႔လူငယ္ႏွစ္ေယာက္ကားညီမသံုးေယာက္ထဲမွအငယ္ဆံုးလဲျဖစ္၊
အေခ်ာဆံုးလည္းျဖစ္သည္႔ေရ၀တီကို
ိုအျပိဳင္ပိုးေနၾကသျဖင္႔ျပန္ဘို႔ရန္ေမ႔ေနၾကသေယာင္ပင္။အစ္မၾကီးစု၀တီက.
.ဟဲ႔..နင္တို႔ႏွစ္ေကာင္ကေရာမျပန္ၾကေသးဘူးလားဟုေျပာလိုက္ေတာ႔မွရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္ျပီး..အဲ..အဲ. .ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္းျပန္လိုက္ပါဦးမယ္ဟုႏွဳတ္ဆက္ျပီးအိမ္ေရွ႕ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွအဆင္းမ်က္လံုးေတြက
ေရ၀တီဆီ
ေရာက္ေနၾကသျဖင္႔ကြပ္ပ်စ္အစြန္ဖ်ားကိုတက္နင္းမိျပီးႏွစ္ေယာက္သားကြပ္ပ်စ္ ေဘးတြင္ေမွာက္ရက္လဲခဲ႔ၾကသည္႔ျမင္ကြင္းကားညီမသံုးေယာက္အတြက္မေမ႔ႏိုင္စရာအျဖစ္အပ်က္ေလး
တစ္ခုေပတည္း။
(ကားလိပ္ခ်)
ေရ၀တီအခ်စ္ကိုလက္လႊတ္ခဲ႔ရသူကိုေရႊၾကာအားေတြ႔ရစဥ္
အခန္း(၂)
ဤေန႔ကား တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႔ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔ျဖစ္ေခ်၏၊တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲျပီးဆံုးသြားေသာ္လည္း ရြာလည္ကကိုေဗဒါတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ႔တန္ေဆာင္တုိင္ညကအစပ်ိဳးခဲ႔ေသာအခ်စ္ဇာတ္လမ္းအတြက္ ခရီးဆက္ဘို႔ရန္ေရ၀တီတစ္ေယာက္ ရြာဦးဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသို႔ ဆြမ္းပို႔အလာကို လမ္းေဒါင္႔တစ္ေနရာမွ ေစာင္႔ၾကိဳျပီးအခ်စ္ေရးဆိုဘို႔ရန္အားခဲေနသည္မွာျမင္ရသူေတြအတြက္သနားစရာေကာင္းလွေပသည္၊
အဘယ္
ေၾကာင္႔ဆိုေသာ္လမ္းေဒါင္႔တြင္ေနမထိထိုင္မသာျဖစ္ေန၏၊မၾကာမွီပင္ေရ၀တီတစ္ေယာက္
္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ
ဆြမ္းပို႔ျပန္လာခဲ႔ေခ်ျပီ၊လမ္းေဒါင္႔အေရာက္မွာေတာ႔ ကိုေဗဒါက ေရ၀တီေရွ႕မွရပ္လွ်က္
ေရ၀တီ ဆြမ္းပို႔ျပန္လာျပီေပါ႔ေလ..ဟုတ္တယ္..ဒါနဲ႔ ကိုေဗဒါ ဒီနားလာျပီးဘယ္သူ႔ကို ေစာင္႔ေနတာလဲဟင္ဟု”ေရ၀တီကေမးလိုက္ရာရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖင္႔”ဟာဗ်ာဘာရယ္ဟုတ္ပါဘူး.
.မေန႔ညကဒီေဘးမွာလက္ပတနာရီျပဳတ္က်ခဲ႔လို႔လာရွာတာပါဗ်ာ..ဟဲ.ဟဲ.”။ကိုေဗဒါကလက္ပတ္နာရီ
ရွာေနတယ္လို႔တာေျပာတယ္
လက္မွာလဲ နာရီၾကီးနဲ႔ပါလားဟု ေရ၀တီကေျပာလိုက္ေတာ႔မွ ေဗဒါက..
အင္းဟုတ္တယ္
ေရ၀တီရယ္.. အမွန္တိုင္းေျပာရရင္ ကြ်န္ေတာ္ဒီေနရာမွာလာတဲ႔ကိစၥက တန္ေဆာင္တိုင္
္လျပည္႔ညတုန္းက
ေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ဘ၀ရဲ႕ဖူးစာရွင္မေလးတစ္ေယာက္ကို လာေစာင္႔ေနတာဗ်…
ဟုျပန္ေျဖလိုက္ရာ ေရ၀တီက ”အင္း အင္း ေျပာပါဦး ဖူးစာရွင္မေလးကဘယ္သူလဲ ရြာလည္ကလား၊
ရြာေတာင္ပိုင္းကလား”စသည္ျဖင္႔
မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီးေမးေနသည္ကလည္း မိန္းမတုိ႔သဘာ၀မို႔
ို႔အျပစ္မဆိုသာေပ။ဒီေတာ႔မွ ကိုေဗဒါက ကြ်န္ေတာ္႔ဘ၀ရဲ႕ဖူးစာရွင္မေလးဆိုတာက အခုေရွ႕မွာေရာက္ေနတဲ႔
ေရ၀တီေလလို႔ေျပာလိုက္ေတာ႔မွ ”ရွင္”ဟု ရင္ဘတ္ေလးကိုဖိျပီး ရွက္ေသြးျဖာလွ်က္လာရာလမ္းအတိုင္း
လွည္႔ျပန္သြားေလ၏။ ဤေန႔ကား ကိုေဗဒါအတြက္ ္ေရ၀တီဆီမွေမတၱာကိုရလိုက္သျဖင္႔ေပ်ာ္မဆံုးေမာ္မဆံုး
ျဖစ္ေနမည္မွာအေသခ်ာပင္။

(ကားခ်)
မေရ၀တီႏွင္႔ေမာင္ေဗဒါတို႔၏ တန္ေဆာင္တိုင္ဖူးစာအခ်စ္ျမင္ကြင္း
အခန္း(၃)
ဤေန႔မွာပင္ ေဗဒါကဲ႔သို႔ ေရ၀တီအေပၚေမတၱာသက္၀င္ေနေသာေရႊၾကာတစ္ေယာက္လည္းခ်င္းဆိုင္ရြာကို ကြမ္းသီးေရာင္း၀ယ္ေရးကိစၥတစ္ခုနဲ႔လာရင္းေရ၀တီတို႔အိမ္သို႔ေရာက္လာကာအစ္မၾကီးစု၀တီကိုသူ႔ရင္ထဲက ရွိတဲ႔အတိုင္းဤသို႔ေျပာျပေလ၏၊”အစ္မၾကီးေတာ႔အမိအရာဆိုတဲ႔အတိုင္းဘဲကြ်န္ေတာ္အစ္မၾကီးကိုေျပာျပမယ္
္ေနာ္.
.တကယ္ေတာ႔အစ္မတို႔ညီမတေတြဟာစီးပြားေရးခ်ိဳ႕တဲ႔ၾကေပမယ္႔ စိတ္ဓာတ္ကေတာ႔ မြန္ျမတ္ၾကတယ္ဆိုတာလူတိုင္းအသိဘဲဗ်ာ၊ဒါေပသည္႔ စီးပြားေရးအေျခေနေၾကာင္႔ တကၠသိုလ္ဆက္ မတက္နိဳင္ရွာတဲ႔မစု၀တီတို႔ရဲ႕ညီမေလးေရ၀တီကို မၾကည္႔ရက္ဘူးဗ်ာ..အစ္မတို႔အေနနဲ႔ ခြင္႔ျပဳမယ္ဆိုရင္ညီမေလးေရ၀တီကိုတကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရတဲ႔အထိတာ၀န္ယူသြားပါရေစလား..ေရႊၾကာအတြက္
္ေတာ႔ ေငြေရးေၾကးေရးကမိုင္နာ(minor)ပါဘဲဗ်ာ”ဟုေရႊၾကာစကားအဆံုးမွာေတာ႔ေႏြ၀တီက”အင္း..မင္းေျပာ
ေတာ႔လဲအဟုတ္သား..ဒါေပမယ္႔ညီမေလးသေဘာထားကဘယ္လိုမွန္းမသိေသးေတာ႔ညီမေလးကိုလည္း
ေမးၾကည္႔ခ်င္ေသးတယ္ဟု စကားကိုတစ္၀က္ခ်န္ထားေလ၏..ေၾသာ္.ရပါတယ္ဗ်ာ..ရပါတယ္..ဒါနဲ႔စကားမစပ္ ေရ၀တီေကာမေတြ႔ပါလားဗ်..ဘယ္သြားေနလဲဟုေမးလိုက္ရာ ေႏြ၀တီက“ညီမေလးကဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ဆြမ္းပို႔သြားေနတာ..မၾကာခင္ျပန္လာေတာ႔မွာပါ..ကိုေရႊၾကာအခ်ိန္ရရင္ေစာင္႔ဦးေလ”ဟုအားနာေသာ ေလသံျဖင္႔္႔
ဖိတ္မံေနေသး၏။
အမွန္ကားေရ၀တီသည္ ဆြမ္းပို႔ကျပန္ေရာက္တာၾကာျပီျဖစ္ေသာ္လည္း ကိုေရႊၾကာအိမ္ေရာက္
ေနမွန္းသိသျဖင္႔ အိမ္ေရွ႕တံခါး၀အတိုင္းမ၀င္ဘဲေနာက္ေဖးတံခါး
ကေနတိတ္တိတ္ပုန္း၀င္ျပီးအစ္မၾကီးနွင္႔ေရႊၾကာတို႔
ေျပာစကားမ်ားကို နားေထာင္ေန၏။မၾကာမွီမွာဘဲ ကိုေရႊၾကာအိမ္ကေနျပန္သြားေတာ႔မွအိမ္ထဲသို႔၀င္လာခဲ႔ေလသည္။(ကားလိပ္ခ်)

အရက္သမားဖိုးေတႏွင္႔ဖိုးေပတို႔အားေတြ႔ရစဥ္
အခန္း(၄)
အိမ္ထဲတြင္ တံျမက္စည္းလွဲေနသာ အစ္မလတ္ေႏြ၀တီက ညီမေလး ေရ၀တီကိုျမင္ျမင္ခ်င္း”ဟဲဲ႔..ညီမေလး
ေတာင္ ဆြမ္းပို႔ကျပန္လာျပီပဲ..ဒီေန႔ေနာက္က်လွခ်ည္လား.ညီမေလးရယ္ဟုေျပာေနစဥ္မွာပင္အစ္မၾကီးက မီးဖိုေခ်ာင္တြင္းမွွွွွ
ွထြက္လာျပီးွ ”ေအာ္ ညီမေလးျပန္လာတာနဲ႔ အေတာ္ဘဲ..ေျပာစရာရွိလို႔..ညီမေလး.

ေစာေစာက ေမာင္ေရႊၾကာတစ္ေယာက္ အိမ္ကိုလာသြားတယ္ေလ..ညီမေလးကို တကၠသိုလ္ဘြဲ႔ရတဲ႔အထိ သူတာ၀န္ယူပါရေစလို႔ ေျပာသြားတယ္..အဲဒီေတာ႔ ညီမေလးသေဘာကေရာ ဘယ္လိုလဲဟင္”ဟုေမး လိုက္သည္ႏွင္႔
တျပိဳင္နက ္ေရ၀တီက”အခ်စ္ကိုေငြနဲ႔၀ယ္တာမ်ိဳးေတာ႔ညီမေလးသေဘာမက်ဘူးအစ္မ
ၾကီးရယ္.
.ျပီးေတာ႔ ညီမမွာလဲဘ၀အတြက္လက္တြဲေဖာ္ဖူးစာရွင္တစ္ေယာက္ရွိေနျပီေလ”ဟုျပန္ေျပာ
လိုက္ေတာ႔
အစ္မၾကီးက”အင္းညီမအတြက္ဖူးစာရွင္ကဘယ္သူလဲ၊ဘယ္၀ါလဲ၊ဘယ္ကလဲဟုျပန္ေမးလိုက္
္ေတာ႔မွ ေရ၀တီက”ညီမရဲ႕ဖူးစာရွင္က တျခားေတာ႔မဟုတ္ဘူး..ရြာလည္က ကိုေဗဒါဘဲေပါ႔အစ္မၾကီးရယ္”ဟု
ုေျပာ
လိုက္ရာ…အင္းေလ..ဒါဆိုလဲ ညီမသေဘာအတိုင္းဘဲေလဟုေျပာျပလိုက္ေလ၏။ (ကားလိပ္ခ်)
(ကားလိပ္ခ်)
- တန္ေဆာင္တိုင္ညရဲ႕တန္ေဆာင္တိုင္အက
-ဇာတ္သိမ္းပိုင္း-

အခန္း(၅)
ဒီကေန႔ေတာ႔ တိုက္ဆိုင္မွဳတစ္ခုလို႔ဘဲ ေျပာရမလားမသိ၊ေဗဒါႏွင္႔ေရႊၾကာတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး ရြာလည္လမ္းေဒါင္႔
တစ္ေနရာတည္းမွာပင္ ေရ၀တီဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွဆြမ္းပို႔ျပန္အလာကို ေစာင္႔ေနၾက
ေလ၏၊ေရ၀တီဆီမွေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ရထားေသာကိုေဗဒါကလည္း၄င္းေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကိုပိုျပီးခိုင္မာေအာင္ၾကိဳး စားဘို႔ရန္အတြက္လာျပီးေစာင္႔ေနသလိုေရ၀တီရဲ႕ျငင္းပယ္မွဳကိုခံထားရေသာကိုေရႊၾကာကလည္းမေလွ်ာ႔ ေသာဇြဲျဖင္႔ေရ၀တီဆီကေမတၱာကိုေငြအားကိုးႏွင္႔ရယူဘို႔ရန္အတြက္လာျပီးေစာင္႔ေနၾကသည္႔ျမင္ကြင္းကား အင္မတန္ပင္စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာေကာင္းလွေခ်၏။မွန္ပါသည္ ကိုေဗဒါဟာပစၥည္းဥစၥာမခ်မ္းသာေသာ္လည္း ရိုးသားတည္ျငိမ္ရင္႔က်က္ေသာေယာက္ကၤ်ားတစ္ေယာက္ျဖစ္သျဖင္႔ရြာထဲရွိမိန္းခေလးရွင္မိဘတိုင္းကလိုလို သမက္ေတာ္ခ်င္ေနၾက၏။ကိုေရႊၾကာကလည္းေငြေၾကးဥစၥာျပည္႔စံုေသာေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္႔အား ေလွ်ာ္စြာအျမဲတမ္း္္းလိုလိုပါးစပ္မွာစီးကရက္ခဲလွ်က္ပင္ေရာင္း၀ယ္ေရးအလုပ္ကိုလုပ္ကိုင္ေနသူျဖစ္ရာရြာထဲရွိ လံုမပ်ိဳေမေလးမ်ားအတြက္မက္ေသာ္လည္းမက္ေလာက္ခ်င္စရာပင္။ခက္တာက ေရႊၾကာကလည္းပစၥည္း ဥစၥာၾကြယ္၀မွဳကိုအထင္မၾကီးဘဲရိုးသားတည္ျငိမ္မွဳကိုသာတန္ဖိုးထားတတ္ေသာမစု၀တီတို႔ရဲ႕ညီမငယ္ ေရ၀တီေလးကိုမွေမတၱာသက္၀င္ခ်စ္ခင္ေနျခင္းပင္တည္း။မၾကာမွီပင္ေရ၀တီတစ္ေယာက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ
ဆြမ္းပို႔ျပန္လာေနျပီျဖစ္ရာ ေက်ာ႔ကြင္းေထာင္ျပီးသမင္အလာကိုေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနၾကေသာမုဆိုးမ်ားပမာ ေဗဒါတို႔
႔ႏွစ္ေယာက္သားလည္း ေရ၀တီေလးကိုအပိုင္ဖမ္းဘို႔အတြက ္လည္ပင္းတရွည္ရွည္ႏွင္႔ေစာင္႔ေမွ်ာ္
ေနၾကရာ အခုေတာ႔အနီးကပ္ဆံုးအခ်ိန္ကိုေရာက္ရွိလာျပီျဖစ္သျဖင္႔ ကိုေဗဒါက အနီးရွိေရႊၾကာကို ဤသို႔လွမ္းေျပာလိုက္၏”ဟိုမွာေရ၀တီလာေနျပီဗ်..ဒီေနရာမွာကိုေရႊၾကာက ကြ်န္ေတာ႔ထက္အသက္ၾကီးတာ
ဆိုေတာ႔ ကိုေရႊၾကာဘဲေရ၀တီကိုအရင္သြားေျပာလိုက္ပါ..ကြ်န္ေတာ္ဒီေဘးကေနေစာင္႔ေနပါ႔မယ္ဗ်ာ”
ဟုေျပာသျဖင္႔ေရႊၾကာလည္းဒီတစ္ခ်ီေတာ႔ေရ၀တီကိုအပိုင္ဖမ္းေတာ႔မည္႔အၾကံႏွင္႔..”ဒီမွာညီမေလးေရ၀တီ.. ေရဆိုတာၾကာရွိေနမွတင္႔တယ္ဆိုတဲ႔ေလာကနီတိစကားကိုမင္းလည္းၾကားဖူးမွာပါ..အခုလည္းပဲ မင္းက ေရ
ငါကၾကာ
ဆိုေတာ႔ဒို႔ဘ၀ႏွစ္ခုေပါင္းစပ္လိုက္ရင္ ေကာင္းျမတ္တဲ႔ရလာဒ္တစ္ခုျဖစ္ျပီေပါ႔…မဟုတ္ဘူးလား၊ဟို
.ေဗဒါဆိုတဲ႔ ငမြဲငေျခာက္ေကာင္ကို ေဘးဖယ္ထားလိုက္စမ္းပါ..ေရ၀တီရယ္ ”ဟုခပ္မာမာေလသံ
ျဖင္႔ေျပာျပလိုက္ရာအနီးအနားတြင္ရွိေနသာ ကိုေဗဒါက”ေအးဟုတ္တယ္ မင္းလိုစီးပြားရွိတဲ႔ေကာင္က
ေျပာေတာ႔လည္း ငါ ခံရမွာေပါ႔ေလ..ရပါတယ္ဗ်ာ ရပါတယ္ ဟု ခပ္ေအးေအးပင္ ျပန္ေျပာလိုက္ေလဧ။္


ေျပာေတာ႔လည္း ငါခံရမွာေပါ႔..ဒါေပမယ္႔မန္းနီးပါ၀ါ(money power)ဆိုတဲ႔အရာနဲ႔ ေနရာတကာမွာ အႏိုင္ယူလို႔မရနိဳင္ဘူးဆိုတာကိုေတာ႔ မင္းမွတ္ထားလိုက္ပါဟုျပန္လည္ေခ်ပလိုက္၏။ တန္ေဆာင္တိုင္ကပြဲကိုအားေပးေနေသာပရိသတ္ျမင္ကြင္း

တကယ္ေတာ႔ ကိုေဗဒါတစ္ေယာက္ ေရ၀တီရဲ႕အခ်စ္ကိုယံုၾကည္႔၍သာေရႊၾကာကိုေရ၀တီႏွင္႔ အရင္ေပးေတြ႔လိုက္ျခင္းပင္၊ေရႊၾကာကိုေရ၀တီကစိတ္မ၀င္ဘူးဆိုတာကို အေစာကတည္းက သိထားႏွင္႔ျပီးေလျပီ။ကိုေဗဒါစကားအဆံုးမွာေတာ႔ေရ၀တီကလည္းေရႊၾကာကိုမ်က္္ႏွာခ်င္း
ဆိုင္ကာ”ဒီမွာ.ေရဆိုတာၾကာရွိမွတင္႔တယ္တယ္ဆိုတာလက္ခံပါတယ္.ဒီစကားဟာ စာထဲမွာဘဲရွိေတာ႔တာ..ေရေပၚမွာရွင္သန္ေနၾကတဲ႔ေဗဒါေတြဟာ ၾကာေတြေလာက္မလွမပၾကေပမယ္႔ တည္ျငိမ္တယ္၊ရင္႔က်က္တယ္ေလ.ျပီးေတာ႔ ၾကာေတြလိုေရေပၚမွာေထာင္ေတာင္ေတာင္ ေျမာက္ၾကြၾကြ
မလုပ္တတ္ၾကဘူး..ဒီေတာ႔ ရွင္သိေအာင္ ေျပာျပလိုက္မယ္ေနာ္..ေရ၀တီရဲ႕ဖူးစာရွင္အစစ္အမွန္ဟာ
ဟို
ေဘးနားမွာ ရပ္ေနတဲ႔ ကိုေဗဒါေလ.”.။ေရ၀တီစကားအဆံုးမွာေတာ႔ ေဗဒါတစ္ေယာက္ ေရ၀တီဆီအျမန္ေျပးလာျပီး ” ၀မ္းသာလိုက္တာညီမေလးရယ္.ကိုယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဖူးစာဟာတန္ေဆာင္
တိုင္လျပည္႔ညမွာဆံုခဲ႔ၾကတာမို႔တန္ေဆာင္တိုင္ဖူးစာဘဲေပါ႔ေနာ္”ဟုေျပာရင္းေရ၀တီႏွင္႔ေဗဒါတို႔တစ္ဦးႏွင္ ႔တစ္ဦး ခ်စ္ၾကည္ႏူးေနၾကသည္႔ျမင္ကြင္းကား တန္ေဆာင္တိုင္အလွကို တန္ဆာဆင္ေပးေနသည္႔အလား ရွိေလေတာ႔၏ ။
(ကားလိပ္ခ်)


အားေပးမွဳကိုေက်းဇူးတင္လွ်က္

ဆန္းသစ္ေအာင္

(ေတာင္းပန္ျခင္း)ဤတန္ေဆာင္တိုင္ဖူးစာ စင္တင္ျပဇာတ္အား ဗီဒီယိုျဖင္႔ မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ္လည္း
အေခြေပ်ာက္ဆံုးသြားသျဖင္႔ ဗီဒီယိုဖိုင္အျဖစ္ မတင္ဆက္ႏိုင္တာကို ခြင္႔လႊတ္ေပးဘို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္
ခင္ဗ်ာ...